อะไรที่แตกต่าง และอะไรที่เหมือนกัน
ผม....เด็กบ้านนอก คุณ...กทม.โดยกำเนิด
ผม....บ้าเกม คุณ...จอยสติ๊กยังไม่รู้จักเลย
ผม....อ่านการ์ตูน คุณ...อ่านหนังสือธรรมะ
ผม....เดินเซนทรัล คุณ...เดินจตุจักร
ผม....ชอบฟาสต์ฟู๊ด คุณ...กินแต่ผัก
ผม....เก็บกวาดบ้านปีละครัง คุณ...เก็บทุกวินาทีที่เห็นเศษฝุ่น
ผม....บาปบริสุทธิ์ คุณ...ธรรมะนำทาง
ผม....สาธารณสุข คุณ...ดีไซเนอร์
ผม....ราชการ คุณ...เอกชน
ผม...เบิกหลวง คุณ...กรมธรรม์ ประกันชีวิต
ผม....ชอบเขียน คุณ...ชอบอ่าน
ผม....ไฮเทค คุณ...เปิดคอมเป็นก็บุญแล้ว
ผม....ไดร์ผมทุกเช้า คุณ...หัวฟู
ผม....ไซบีเรียน ฮัสกี้ คุณ...ชิสุห์
ผม....คอมเมดี้ คุณ...Asian ดราม่า
ผม....ลินกิ้น พาร์ค คุณ...เรน
ผม....นอนไม่ตื่น คุณ...ใส่บาตรทุกเช้า
ผม...ยาแผนปัจจุบัน คุณ...แผนโบราณณณณณณณ (ทำเสียงแบบยาสตรี)
ผม...ไม่ใส่เครื่องประดับ คุณ...แหวน 2 วง สร้อยคอ นาฬิกาG-Shock ฯลฯ
ผม...ชอบเทศกาล คุณ...เก็บเนื้อเก็บตัว
ผม...แป้งเด็ก คุณ...Chanel,Gucci.Anna Sui,Givenchy ฯลฯ
ผม...ชุดนอนเปลี่ยนอาทิตย์ละครัง คุณ...เปื้อนเหงื่อก็ลงถังแล้ว
ผม...Nokia 6681 คุณ...N70
ผม...ซื้อหนังสือมาอ่าน คุณ...ซื้องานแกะสลัก
ผม...ดีแต๊ก คุณ...เอไอเอ๊ด
ผม...PC คุณ...Notebook
ผม...เที่ยวกลางคืน คุณ...เที่ยวกับผม
ผม...ไปประชุม คุณ...นั่งรอ
ผม...นั่งรอ คุณ...ทำงานกลางดึก
ผม...ดูคอเมดี้ คุณ...นั่งดูกับผม
ผม...นั่งดูหนัง คุณ...เปิดหนังAsian ดราม่า
ผม...หงายมือ คุณ...จับมือผม
ผม...นั่ง คุณ...นั่งข้างผม
ผม...ร้องไห้ (บางทีเฟ้ย) คุณ...กอดผม
ผม...กอดคุณ คุณ...ร้องไห้ (บางทีเหมือนกันเฟ้ย)
ผม...ไม่เชื่อว่ารักแท้มีจริง คุณ...ไม่เชื่อว่ารักแท้มีจริง
ผม...กับคุณ กำลังพิสูจน์เพื่อปฏิเสธสมมุติฐานว่ารักแท้ไม่มีจริง
ผม....รักคุณนะ
ปล. เอนทรี่นี้ ใจจริงตั้งใจว่าจะเขียนในวันที่ 23 มิถุนายนที่ผ่านมา เพราะว่าเป็นวันที่ครบรอบพบกัน 1 ปีพอดีเป๊ะ
แต่ว่าสุดท้ายก็ไม่ได้เขียน เนื่องจากว่าเรา 2 คนได้ไปใช้เวลาร่วมกันในสถานที่ๆเราเจอกันครั้งแรก (โห มึงนี่ช่างจะจำนะไอ้ต๊อง)
มันเป็นเวลาที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะครับ วันครบรอบ (ผมชอบคำนี้มากเลยล่ะครับ) ที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิตผม (ก็มึงเพิ่งอายุเท่าไหร่วะ)
วันที่ผมกับคุณ (ซึ่งไม่เคยจำวันสำคัญใดๆได้แม้จะเป็นวันเกิดแม่ตัวเองก็ตาม) ได้ใช้เวลาร่วมกัน ในโลกของเราทั้งสอง
ใครอาจจะบอกว่ามันยังเร็วเกินไป
ใครอาจจะไม่เห็นด้วย
ใครอาจจะหาว่าผมบ้าไปแล้ว (เออ กูบ้า)
แต่อย่างน้อย วันนี้ เรามีเรา เท่านั้นพอ
สุขสันต์วันครบรอบ 1 ปีนะครับ
ขอให้ปีหน้า ผมยังได้มีโอกาสมาเขียนเอนทรี่วันครบรอบ 2 ปีด้วยเถิ๊ดด สาธุ
ว่าแต่ ผมลืมอะไรไปหรือเปล่าหว่าาาาาาา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
แบ๊กๆๆๆๆๆๆ ผมไงเจ้านายยยยยย ใจคอจะให้ไปเรียนแล้วตัดบทผมเหรอ
ระวังไม่มีใครรู้จักนะเจ้านาย อิ๊อิ๊อิ๊
หมายาต๊องอัพเดท....ตอนนี้ ลาเต้ไปเรียนหลักสูตร Obidience (ฟังคำสั่ง) ที่โรงเรียนของครูอุ๊
ครูบอกว่าฉลาดมาก และก็ดื้อมากเช่นกัน
แต่ตอนนี้ เริ่มเข้าสายจูง และสั่งชิดได้แล้วครับ
)
